Öğren

Bir kart ödemesi nasıl işler – Temas ettikten sonraki iki saniyede ne olur

Kartı çıkaran banka, üye işyeri bankası, kart ağı, interchange: Her kart ödemesinin arkasındaki taraflar ve ücretlerin nereye gittiği.

Dört taraf, bir dokunuş

Bir kart ödemesi, sizinle bir mağaza arasında gerçekleşen bir işlem gibi görünür. Gerçekte ise en az dört taraf dahildir: siz (kart sahibi), mağaza (işyeri), mağazanın bankası (üye işyeri bankası) ve sizin bankanız (kartı çıkaran banka). İki banka arasında ise mesajları yönlendiren ve paranın aktarımını sağlayan kart ağı – örneğin Visa veya Mastercard – bulunur.

Kartı dokundurduğunuzda, terminal ödeme isteğini üye işyeri bankasına gönderir, o da ağı kullanarak sizin bankanıza iletir. Bankanız kartı, mevcut bakiyeyi veya kredi limitini ve dolandırıcılık sinyallerini kontrol eder, ardından onay veya ret yanıtı verir. Tüm bu süreç genellikle bir ila iki saniye sürer.

Yetkilendirme, mutabakat değildir

Terminalde gördüğünüz onay bir yetkilendirmedir: bankanız ödeme yapmayı taahhüt eder. Paranın gerçekten hareket etmesi – mutabakat – ise daha sonra, genellikle gün sonunda veya bir sonraki iş gününde toplu olarak gerçekleşir. Bu nedenle, bir ödeme bankacılık uygulamanızda kesinleşmeden önce "beklemede" olarak görünebilir.

Ücretler nereye gider

İşyeri, tutarın tamamını almaz. 100 birimlik bir alışverişten, ülkeye, kart türüne ve sözleşmeye bağlı olarak yaklaşık %1 ila %3 kesinti yapılır. Bu işyeri hizmet bedeli bölüşülür: en büyük pay olan interchange ücreti kartı çıkaran bankaya gider; kart ağı bir şema ücreti alır; üye işyeri bankası ve ödeme hizmet sağlayıcısı ise kalan kısmı kendi payı olarak tutar.

Avrupa Birliği'nde tüketici kartları için interchange, düzenleme ile sınırlandırılmıştır (debit kartlar için %0,2, kredi kartları için %0,3). Amerika Birleşik Devletleri ve birçok başka pazarda ise daha yüksektir; bu da işyeri ücretlerinin ülkeler arasında neden bu kadar farklılık gösterdiğinin bir nedenidir.

Neden sadece bankacılıkla sınırlı değil

Her işlemde ücret üretildiği için, ödeme altyapısı ekonomideki en istikrarlı gelir kaynaklarından biridir. Tarihsel olarak, bu gelirden yalnızca bankalar, ağlar ve büyük işlemciler pay alıyordu. Daha yeni modeller – SHOP gibi blokzincir tabanlı protokoller dahil – bu faaliyetin bir kısmını dijital ekosistemlere bağlamaya çalışıyor. Önce klasik akışı anlamak, bu tür modellerin makul olup olmadığını değerlendirmeyi çok daha kolaylaştırır.

Novaro ana sayfasındaki rakamlar (yüz milyarlarca kart işlemi ve yılda on trilyonlarca Amerikan doları ödeme hacmi) sektör tahminleridir ve kaynağa göre değişir; ancak büyüklük sırası tartışmasızdır.

Temel terimler

Kartı veren banka: kartı size veren banka. Üye işyeri bankası (acquirer): işletmeye ödeme hesabı sağlayan banka veya hizmet sağlayıcı. Kart ağı (şeması): Issuer ve acquirer’ları birbirine bağlayan Visa, Mastercard ve benzeri kuruluşlar. Takas ücreti (interchange): Üye işyeri bankasının, her işlem için kartı veren bankaya ödediği ücret. Mutabakat (settlement): Yetkilendirmeden sonra paranın fiilen transfer edilmesi.

Bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır; finansal, yatırım, vergi veya hukuki tavsiye değildir.

Hala sorularınız mı var?

Ücretsiz canlı web seminerine katılarak ekibimize doğrudan sorularınızı iletebilir veya en sık sorulan soruların yanıtlarını okuyabilirsiniz.